ÇOCUKLAR ÜŞÜR

Kış geliyor. Kömür almak gerek, yoksa çoluk çocuk nasıl ısınır. Okuldan geldiklerinde sıcacık oda ister çocuklar. En kısa zamanda şöyle bolca kömür gerek. Evimiz de büyük değil ama, olsun. Hepi topu bir oda, ısınır nasıl olsa. Çokça da ısınır kapı, pencereden sızan soğuk olmasa… Geçen kış kauçuk sıkıştırmıştım. Çirkin görünüyor epey, olsun. Hayatta ne çirkinlikler var, iş buna kalsın daha.

İki çocuk, karım, bir de ben. Tek göz oda. Sobayı unutmayalım, içi taş kaplı, çelik gibi sobalar olur ya, bizdeki ondan değil, bildiğin teneke. Alev alev yandığı zamanlarda tenekeyi eritecek diye çok korkardım. Birkaç yıldır böyle bolca yanmıyor soba… Bu kış yanacak mı? Tek göz odada hep beraber yatıp-uyuyoruz. Fakat çocuklar büyüdü. Oda isterler artık, bu gecekondu evinde nerede başka oda? Küçüğü karımla aramızda uyur yıllardır; çocuk da alıştı tabii anasının babasının arasında kıvrılmaya. Sağa dönse baba, sola dönse ana. Doğruyu söylemek gerekirse kazık kadar adamım ama benim de anam babam olsa aralarında uyurdum.  Ama işte aynı odada her şey zor oluyor, hele de aynı yatakta. Çocuklar duyacak diye sessiz sedasız; karımla ben…  Dişleri sıkarak. Bazen de soğuktan dişleri sıkarak.

Kış geliyor, kömür lazım, azıcık da odun. Okullar da açılacak, büyüyor çocuklar, önlük de gerek mavi mavi. Yaka, pantolon. Neyse ki ikisi de erkek, ya kız olsaydı ne yapardım? Onu beğenmez, şunu beğenmez… Sonra çantaları, defterleri, kalemleri… İkinci için erken miydi ne? Sanki daha sonra olsa tek göz odadan kurtulacak mıydık? Evi ısıtmak gerek. Çocuklar üşür. Defter, kalem, kitap da lazım. Ayakkabıları var daha, çabuk parçalıyorlar pabuçlarını. Bizim zamanımızda böyle miydi? Nasıldı??? Yollar da yol değil ki bu mahallelerde, ne yapsın çocuklar.

Karım Emine, susar ne olursa onu yer, olmasa da yemez. Yemez, çocuklarına yedirir, kendi aç yatar. Tek göz odada yaşar, laf etmez. Kömür olmaz, susar.. Kalem defter olmaz, susar. O başka bir yerde gibidir, bu tek göz odada kim bilir neler düşünür?

Ya ben? Yaş ilerliyor, nereye kadar ameleliğe devam?? Nereye kadar Emine’ye bakıp susarım. Kömür gerek, kış geliyor, çocuklar üşür. Karım aç yatar, uyur. Bende yaş kemale erer, yük taşıyamam. Isınmak ister çocuklar ama.

Döşeği büyütsek, dördümüz aynı yerde mi uyusak diyorum. Olur mu ki?

Nevzat Süs

2 Yorum

Yorumlar RSS Geri İzleme Tanımlayıcısı URI